donderdag 11 augustus 2011

De wereld is wit van de sneeuw...

...Maar het zonnetje schijnt. Een stukje verderop zie ik een pomp staan en omdat ik denk dat de vrouw die bedoelde, geef ik er een zwengel aan. Het duurt even, maar dan stroomt er ijskoud water uit de pomp. Waarmee moet ik me wassen dan? En waarom heb ik geen handdoek meegekregen? Ik besluit alleen mijn handen, gezicht, oren en nek te wassen. Dat is al een hele beproeving, want het water lijkt te bevriezen, zodra het mijn huid raakt. Bibberend ren ik het huisje weer in. “Goed,” zegt de vrouw “dat ziet er al een stuk beter uit. Ik heb je kleren bij de haard gehangen, dus die zijn al een beetje warm. Trek ze maar snel aan, want je zult het wel koud hebben na die wasbeurt. Brrr, de winter duurt wel erg lang dit jaar. Het is al maart, maar toch heb ik nog helemaal niets gezien wat op een komend voorjaar duidt. Ik hoop dat vader straks met wat brandhout thuiskomt, want op zo’n lange winter hadden we niet gerekend.” Ik heb de inmiddels opgewarmde kleren aangetrokken en schuif aan tafel, waar de kom warme pap me goed smaakt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten