vrijdag 19 augustus 2011

Zo, hè hè, even tijd voor mezelf.

Wat is er gebeurd? Waarom ben ik hier, in deze tijd, in dit lichaam en op deze plek? Ik probeer me te herinneren wat ik gisteravond heb gedaan, maar verder dan hoe ik heet en hoe mijn huis er uitziet, kom ik niet. Wat ik me nog wel herinner is, dat ik de laatste tijd van die vreemde dromen had. Ik droomde over dit leven. Over dit huis en over wie ik nu ben. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom ik me hier wel op mijn gemak voel. Alleen die mensen, blijkbaar mijn familieleden, had ik nog nooit gezien. De dromen werden de laatste tijd ook intenser en echter. Maar ik besteedde er niet teveel aandacht aan, want ik heb wel vaker van die droomperiodes. Terwijl ik zo loop na te denken, merk ik dat ik inmiddels al een aardig eindje van het huisje ben weggelopen. Ineens realiseer ik mij, dat mijn voeten wel erg koud beginnen te worden. Ik kijk naar beneden en zie dat de klompen die ik op goed geluk bij de deur had aangetrokken, lek zijn. De sneeuw dringt mijn klompen binnen en trekt het gevoel uit mijn voeten. En niet alleen mijn voeten zijn koud… Waar ik vandaan kom, was het zomer, dus ik heb er niet over nagedacht om een jas aan te trekken. En de witte adempluimpjes uit mijn mond verraden, dat het hier toch flink vriest. Er is verder eigenlijk ook niet veel te beleven en ik heb ook geen zin om hier ziek te worden, dus ik besluit terug te lopen. Om een beetje warm te worden, huppel ik wat. Maar dan realiseer ik me weer, dat ik een jongen ben en jongens huppelen niet. Ik zet het op een rennen en even later stap ik weer de weldadige warmte en gezellige drukte van het huisje binnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten