vrijdag 16 september 2011

Maar precies op het moment dat...

De dominee de preekstoel beklimt, klinkt er van achter uit de kerkt een heel harde knal, gevolgd door een schuivend geluid. Iedereen kijkt verschikt op of duikt in een reflex tussen de kerkbanken. De kerkdeuren, die nog op en stonden, zijn de oorzaak van de luide knal. Een gevaarlijk uitziende man heeft ze hard dichtgeslagen en meteen vergrendeld met een stevige houten balk. Juist op dat moment staan er overal in de kerk in eerste instantie onopvallende mensen op, die hun cape afgooien. Ook deze mannen zien er bepaald niet vriendelijk uit, dus er het is wel duidelijk dat ze bij elkaar horen. Een angstig gevoel zindert door de kerk. Even blijft het stil en dan loopt de man die de deuren heeft gesloten, dezelfde route als de dominee nog geen minuut geleden heeft gedaan. Als hij voorin de kerk is, beklimt hij de preekstoel. Even klinkt er gemompel door de kerk. Wat een lef! De preekstoel mag uitsluitend door de dominee worden beklommen! Als de man zijn plek heeft ingenomen, schraapt hij zijn keel en balt zijn vuist. `Vrome burgers, jaja. Door de week werken jullie hard, dat is waar. Maar tegelijkertijd brengen jullie je zuurverdiende loon naar de herberg of naar de kerk. En dat terwijl jullie vrouwen en kinderen lijden! Zie ze nu zitten, die hardwerkende arbeiders, hun hoofden nog zwaar van de drank van gisteravond, maar keurig gebogen tussen de kerkbanken. Laat me niet lachen. Het is tijd voor verandering!´ En terwijl hij deze woorden door de kerk rollen, worden alle mannen uit de kerkbanken getrokken. Ze moeten in het gangpad gaan staan, met het gezicht naar de muur. Pas dan blijkt de kracht en de omvang van de verzetters, want met grote knuppels en hakbijlen zorgen ze voor veel ontzag van de gezinsvaders. ´Vrouwen en kinderen!´, roept de leider, ´Buig allen jullie hoofd en kijk niet op of om. Wij laten binnenkort meer van ons horen.´ En met die woorden worden de kerkdeuren weer ontgrendeld en worden de mannen in rijen van twee naar buiten geleid, het waterige winterzonlicht in. Na een paar minuten durf ik voorzichtig mijn hoofd op te lichten en zie dat in de hele kerk geen enkele volwassen man meer te vinden is. De open kerkdeuren verraden wat er zojuist is gebeurd, maar niemand lijkt het nog te kunnen bevatten.

1 opmerking:

  1. Jeetje spannend verhaal Marijke! Erg leuk om je verhaal te volgen :)
    Fijn weekend!

    BeantwoordenVerwijderen